Σας ενημερώνουμε ότι η έκθεση και το συνέδριο στα πλαίσια των Meat Days μεταφέρονται το Φθινόπωρο στις 29, 30 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου 2012.
Η απόφαση για αλλαγή των ημερομηνιών διοργάνωσης του γεγονότος ήταν στην ουσία μια συναπόφαση των οργανωτών, αλλά και των παραγόντων της αγοράς, οι οποίοι θεωρούν ότι η απομάκρυνση αυτού του καθαρά εμπορικού γεγονότος από το προεκλογικό και μετεκλογικό κλίμα αποτελεί την καλύτερη λύση για τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία του.
Επειδή ζεσταθήκαμε πολύ αυτή την εβδομάδα μας έφτιαξα γρανίτες! Και είναι μόνο η αρχή θα ακολουθήσουν κι άλλες γεύσεις…
Υλικά για το σιρόπι
110γρ. ζάχαρη
180ml νερό
Υλικά για τη γρανίτα
125ml σιρόπι
2κτ.σ. χυμό λεμονιού
150γρ. καρπούζι χωρίς κουκούτσια κομμένο σε κομμάτια
150γρ.πεπόνι χωρίς κουκούτσια κομμένο σε κομμάτια
Υλικά για το σερβίρισμα
8 θήκες παγωτού
8 ξυλάκια για παγωτό
Εκτέλεση για το σιρόπι
Βάζουμε όλα τα υλικά σ’ ένα κατσαρολάκι και ανακατεύουμε καλά για να διαλυθεί η ζάχαρη. Βράζουμε ακριβώς για ένα λεπτό και κατεβάζουμε από τη φωτιά. Αφήνουμε να κρυώσει. Μπορούμε να το αποθηκεύσουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον μία εβδομαδα σ’ ένα μπολ τυλιγμένο με μεμβράνη, αν θέλουμε να το ξαναχρησιμοποιήσουμε.
Εκτέλεση για την γρανίτα
Ανακατέυουμε το σιρόπι και το χυμό λεμονιού. Τοποθετούμε το καρπούζι μαζί με τη μισή ποσότητα του σιροπιού σ’ ένα μπλεντεράκι και χτυπάμε μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μίγμα. Αδειάζουμε το μίγμα στις θήκες παγωτού μέχρι τη μέση. Βάζουμε στην κατάψυξη για περίπου 2 ώρες.
Μετά από 2 ώρες τοποθετούμε το πεπόνι μαζί με το υπόλοιπο σιρόπι στο μπλεντεράκι και χτυπάμε μέχρι να γίνει και αυτό ένα ομογενοποημένο μίγμα. Βγάζουμε τις θήκες από τη κατάψυξη και χώνουμε στο κέντρο τα ξυλάκια. Με προσοχή ρίχνουμε και το μίγμα μας από το πεπόνι.
Ξαναβάζουμε στην κατάψυξη γρήγορα και αφήνουμε για τουλάχιστον 4 ώρες!
Τοποθετούμε όλα τα υλικά για την κροκέτα σ’ ένα βαθύ μπολ και ανακατεύουμε με τα χέρια μας μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μίγμα. Πλάθουμε κροκέτες στο μέγεθος που θέλουμε και τις βάζουμε σε ένα ταψάκι που έχουμε καλύψει τον πάτο του με μεμβράνη για να μην κολλήσουν. Τις αφήνουμε στο ψυγείο για 30 λεπτά περίπου να σφίξουν.
Παίρνουμε ένα μεσαίο τηγάνι και προσθέτουμε μισό ηλιέλαιο και μισό ελαιόλαδο περίπου μέχρι τα μισά του ύψους του. Το τοποθετούμε σε μέτρια προς σιγανή φωτιά και τηγανίζουμε προσεχτικά τις κροκέτες γυρνώντας τες συνεχώς και από τις δύο πλευρές για να ψηθούν ομοιόμορφα.
Μόλις είναι έτοιμες τις τοποθετούμε σε πιατέλα με απορροφητικό χαρτί και σερβίρουμε όσο είναι ακόμα ζεστές μαζί με την salsa.
Εκτέλεση για την salsa
Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί σ’ ένα μπολ και την σερβίρουμε κρύα δίπλα στις κροκέτες.
Ένα απο τα trend της εποχής… Θα σας φανεί λίγο μπελαλίδικη συνταγή αλλά δεν είναι, γίνονται πολύ γρήγορα και εντυπωσιάζουν!
ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ
Υλικά για το κέικ
2 αυγά
125γρ. ζάχαρη
100γρ. γάλα
1 βανίλια
225γρ. αλεύρι
Υλικά για το frosting
45γρ. βούτυρο μαλακό
1κτ.σ. νερό
75γρ. μαύρη ζάχαρη
2κτ.σ. γάλα ή λικέρ της αρεσκείας σας
160γρ. άχνη
2κτ.σ. κακάο
Υλικά για την συναρμολόγηση
καλαμάκια baboo
ένα κομμάτι φελιζόλ (που να χωράει στο ψυγείο σας) καλυμμένο με αλουμινόχαρτο ( για να μην λερωθεί όταν θα στάξει η σοκολάτα)
1τμχ. κουβερτούρα μαύρη
1τμχ. κουβερτούρα λευκή
διάφορα διακοσμητικά ζαχαροπλαστικής όπως χρωματιστή τρούφα κ.α.
Εκτέλεση
Ξεκινάμε να φτιάξουμε το κέικ έτσι όπως όλοι γνωρίζουμε. Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν και προσθέτουμε σιγά-σιγά τα αυγά. Ρίχνουμε τη βανίλια και συνεχίζουμε το ανακάτεμα.
Σταδιακά προσθέτουμε στο μίγμα μας το γάλα και το αλεύρι.
Έχουμε βουτυρώσει ένα ταψάκι τετράγωνο μικρού μεγέθους. Ρίχνουμε μέσα το μίγμα μας και το ψήνουμε για περίπου 45 λεπτά.
Δοκιμάζουμε αν το κέικ μας έχει ψηθεί χώνοντας ένα μαχαίρι στο κέντρο του ταψιού. Αν το μαχαίρι μας βγει καθαρό τότε το κέικ είναι έτοιμο. Προσοχή ίσως το μαχαίρι να έχει πάνω του υδρατμούς και αυτό όχι επειδή δεν είναι έτοιμο αλλά επειδή το μίγμα έχει υγρασία μέσα του από την υψηλή θερμοκρασία του φούρνου.
Αφήνουμε το κέικ στην άκρη να κρυώσει και συνεχίζουμε με το frosting. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και το αφήνουμε στην άκρη.
Αφού έχει κρυώσει το κέικ μας το μαδάμε, με τα χέρια μας και το ανακατεύουμε με το frosting. Tο κάνουμε μια μάζα και το βάζουμε στο ψυγείο για μισή ώρα.
Όταν βγάλουμε το μίγμα από το ψυγείο, πλάθουμε μπαλάκια με τα χέρια μας και τα καρφώνουμε στην άκρη, σε κάθε καλαμάκι. Τα τρυπάμε στο φελιζόλ και τα ξαναβάζουμε στο ψυγείο για μισή ώρα.
Εν τω μεταξύ, λιώνουμε κουβερτούρα μαύρη και λευκή είτε στον φούρνο μικροκυμάτων είτε σε bain-marie (= μπολάκι που έχουμε τοποθετήσει μέσα στην επιφάνεια μιας κατσαρόλας με νερό χωρίς όμως αυτό να ακουμπάει τον πάτο του μπολ).
Μόλις βγάλουμε τα καλαμάκια από το ψυγείο τα βουτάμε με προσοχή στις λιωμένες σοκολάτες και ύστερα τα πασπαλίζουμε με διακοσμητικά ζαχαροπλαστικής.
Επιτέλους! Να αξιοποιήσουμε τα ελληνικά μας παραδοσιακά προιόντα έτσι έξυπνα! Καλή αρχή…
www.tuvunu.com
www.tuvunu.com
www.tuvunu.com
Παραδοσιακό βιολογικό τσάι του βουνού με μέλι και λεμόνι από τη Θράκη θα κυκλοφορήσει συσκευασμένο αυτόν το μήνα στις ΗΠΑ (στην ελληνική αγορά τον Ιούλιο)! Το 100% ελληνικό τσάι του βουνού με τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες μέχρι σήμερα δεν είχε αξιοποιηθεί εμπορικά. Επιτέλους, «ανοίγεται» στη διεθνή αγορά.
Η νέα επέκταση της Μακεδονικής Ζυθοποιίας, με έδρα την Κομοτηνή, θα εξασφαλίζει πρώτη ύλη από δικές της φυτείες και συνεργαζόμενους παραγωγούς, ενώ έχει κατοχυρώσει ήδη με παγκόσμιες πατέντες την παραγωγή, αλλά και το ίδιο το προϊόν. Ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται σε 400.000 ευρώ.
Η εμπορευματοποίηση της απλής παραδοσιακής συνταγής από τη Μακεδονική Ζυθοποιία έγινε εφικτή μετά την «άρση του καθεστώτος απαγόρευσης της παραγωγής αναψυκτικών και χυμών στους ίδιους χώρους που παράγεται και η μπίρα», που πρόσφατα έλαβε την έγκριση της Βουλής.
«Το γνωστό σε όλους τους Έλληνες τσάι του βουνού δεν είχε χρησιμοποιηθεί εμπορικά μέχρι σήμερα. Η αγορά των βοτάνων αναπτύσσεται σημαντικά παγκοσμίως, καθώς οι καταναλωτές στρέφονται σε πιο υγιεινά προϊόντα. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα για ένα ice tea από βότανα του βουνού με στόχο τη διεθνή αγορά», σημειώνει ο κ. Πολιτόπουλος.
Η εταιρεία θα εξασφαλίζει πρώτη ύλη από δικές της φυτείες και συνεργαζόμενους παραγωγούς, ενώ έχει κατοχυρώσει ήδη με παγκόσμιες πατέντες την παραγωγή, αλλά και το ίδιο το προϊόν. Έχει γίνει συμφωνία με 200 Έλληνες παραγωγούς της Ξάνθης για την παραγωγή με προϋπολογισμό 400.000 ευρώ. Όπως τονίζει ο πρόεδρος της εταιρείας Δημήτρης Πολιτόπουλος, το προϊόν απευθύνεται κατά κύριο λόγο στη διεθνή αγορά και μάλιστα η εταιρεία έχει κλείσει ήδη συμφωνίες σε ΗΠΑ και Ευρώπη για τη διάθεση της συνολικής παραγωγής του 2012.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι το Ice Tea Tuvunu αποτελεί μόνο την αρχή αφού η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης θέλει να δημιουργήσει μια μεγάλη οικογένεια υγιεινών αναψυκτικών αξιοποιώντας τα χιλιάδες βότανα της ελληνικής γης. Ο κ. Πολιτόπουλος πιστεύει ότι βασικός πυλώνας ανάπτυξης της Ελλάδας είναι η μεταποίηση του πρωτογενούς τομέα.
«Ετοιμάζουμε και άλλες γεύσεις στο κομμάτι των μη αλκοολούχων ροφημάτων. Μετά το τσάϊ του βουνού, έρχεται μέχρι το τέλος του χρόνου το παγωμένο χαμομήλι, τήλιο, φασκόμηλο και όλα τα συναφή, αλλά και ο συνδυασμός όλων αυτών. Το προϊόν αυτό θα γίνει ανάρπαστο στην αγορά, διότι είναι μια τελείως διαφορετική πρόταση αναψυκτικού, η οποία δεν υπάρχει στον κόσμο» δήλωσε ο ιδρυτής της επιχείρησης Δημήτρης Πολιτόπουλος και συνεχίζει:
«Οι Έλληνες πολιτικοί μιλούν για ΑΟΖ και για τον ορυκτό πλούτο που βρίσκεται κάτω από τη γη. Ας ξεκινήσουμε καλύτερα με τον πλούτο που βρίσκεται πάνω από τη γη! Π.χ. ένα βαρέλι πετρέλαιο κοστίζει 110 δολάρια, δηλαδή στα 80 ευρώ τα 100 λίτρα, όταν τα παγωμένα αναψυκτικά πουλιούνται πάνω από 200 ευρώ τα 100 λίτρα».
Το ελληνικό τσάι παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην 21η Εμπορική Έκθεση Ανατολική Μακεδονία-Θράκη στις 26 Μαΐου και εντυπωσίασε τους δοκιμαστές. Το τσάι προσφερόταν παγωμένο και οι δοκιμαστές απαντούσαν σε μια σειρά ερωτημάτων που θα ληφθούν υπ΄ όψιν στην πρώτη έρευνα γευσιγνωσίας που γίνεται εν όψει της κυκλοφορίας του στην αγορά.
Παράλληλα με τα σχέδια για την είσοδο σε αγορές του εξωτερικού με το κρύο τσάι, η «Ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης» έχει σε εξέλιξη την προσπάθεια για επέκταση της παγκόσμιας παρουσίας της «Βεργίνα» στοχεύοντας για το 2012 να εξασφαλίσει τη διανομή της μπίρας στην Ανατολική και Δυτική Ακτή των ΗΠΑ.
Πληροφορίες για τη Ζυθοποιία Μακεδονίας – Θράκης Α.Ε. Θεωρείται µια από τις πιο ανερχόµενες και υποσχόµενες εταιρίες στην Ελλάδα. Η πετυχηµένη αναπτυξιακή δυναµική της εταιρίας οφείλεται στο έµπειρο προσωπικό και την ανανέωση και αναβάθµιση του εξοπλισµού της. Κατά το έτος 1999 η εταιρία άρχισε επιτυχώς την εξαγωγή προϊόντων της στις Η.Π.Α.
Το επόμενο διάστημα η εταιρεία σχεδιάζει να επεκτείνει την καλλιέργεια του προϊόντος μέσω της συμβολαιακής γεωργίας και στους νομούς Ροδόπης και Έβρου. Προς το παρόν, πάντως, η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης καλύπτει τις ανάγκες της με βότανα από όλη την Ελλάδα, καθώς η παραγωγή των συνεργαζόμενων παραγωγών δεν αρκεί.
Διάβασα το άρθρο που ακολουθεί και αμέσως άρχισα να ψάχνω πληροφορίες για τον Κύριο Γκουσιάρη και τα προϊόντα του. Προς μεγάλη μου έκπληξη ανακάλυψα μια φοβερή ιστοσελίδα, πλήρως ενημερωτική, γεμάτη αγάπη στη γή που καλλιεργεί και σεβασμό στην κληρονομιά που του άφησε η οικογένεια του. Η ιστορία των προϊόντων που τώρα πλέον εξάγει μας πάει πίσω στο 1890 όπου η προπρογιαγιά του Ευαγγελία Μπαρμπαρούση εξέτρεφε στην αυλή του σπιτιού για την κάλυψη των ετήσιων οικογενειακών αναγκών, μέλι.
www.gousiaris.gr
www.gousiaris.gr
www.gousiaris.gr
Ντομάτα στραγγιστή σε ποικίλες παραλλαγές και μέλι από θυμάρι, έλατα και άνθη είναι κάποια μόλις από τα προϊόντα που βρίσκονται στα ράφια πασίγνωστων αγγλικών πολυκαταστημάτων. Πίσω από τα εν λόγω προϊόντα, τα οποία έχουν κερδίσει το ενδιαφέρον αγοραστών από όλο τον κόσμο, βρίσκεται ο κος Αλέξανδρος Γκουσιάρης, παραγωγός από την Καρδίτσα και απόφοιτος του Μαθηματικού Τμήματος του ΑΠΘ.
Ο παραγωγός αποφάσισε αρχικά να ακολουθήσει την οικογενειακή παράδοση- οι πρόγονοί του είχαν μελίσσια από τα τέλη του 19ου αιώνα στην αυλή τους, καλλιεργώντας μέλι ερασιτεχνικά και αργότερα σε επαγγελματικό επίπεδο.
Το 1996 ιδρύει εταιρεία παραγωγής και τυποποίησης μελιού, με έδρα το χωριό Ηλιάς Καρδίτσας. Την ίδια χρονιά η διάθεση του μελιού σε φιλανθρωπικό μπαζάρ του δίνει το «εισιτήριο» για τις αγορές του εξωτερικού. Στην εκδήλωση, το μέλι δοκιμάζει τυχαία ο Παναγής Μανουηλίδης, ιδιοκτήτης της εταιρείας εμπορίας και διάθεσης ελληνικών προϊόντων στην Αγγλία “Odysea”, ο οποίος του προτείνει επαγγελματική συνεργασία για εξαγωγή του μελιού στο εξωτερικό.
Δύο χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος τον παροτρύνει να αρχίσει και τη συστηματική καλλιέργεια τομάτας, ενθουσιασμένος από τη δοκιμή της σπιτικής σάλτσας τομάτας, που ετοιμάζει ο Αλέξανδρος Γκουσιάρης. Έτσι, αρχίζει και την καλλιέργεια τομάτας, που στη συνέχεια παστεριώνεται με παραδοσιακό τρόπο. Στήνεται μια μικρή μονάδα τυποποίησης και συσκευασίας, όπου δουλεύουν οι γυναίκες του χωριού και σύντομα τα βάζα αυτά βρίσκονται στα “Harrods”, τα “Selfridges” και τα “Harvey Nichols”. Το 2004 τα προϊόντα πιστοποιούνται ως βιολογικά.
Μέχρι σήμερα, τα προϊόντα του έχουν αποσπάσει πλήθος βραβείων στην Αγγλία, το Βέλγιο και την Ελλάδα. Επίσης, δειλά βήματα για την προώθησή τους γίνονται ήδη σε Αυστρία και Γερμανία. Την επιτυχημένη πορεία των βιολογικών προϊόντων του κου Γκουσιάρη αποτελεί θέμα του ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου «Οικολογικά Ημερολόγια- Μια μικρή μεγάλη ιδέα», που προβλήθηκε στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Το ευρύ κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει την ταινία και στην μικρή οθόνη, καθώς θα προβληθεί από την ΕΤ1 στα πλαίσια της σειράς ντοκιμαντέρ «Οικολογικά Ημερολόγια».
Το εν λόγω ντοκιμαντέρ όμως, παρακολουθεί και τα βήματα του Νίκου, ενός νέου αγρότη συμβατικής καλλιέργειας βαμβακιού. Ο ίδιος εκφράζει την ανησυχία του για την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων και τον τρόπο που λειτουργεί η αγορά, ενώ πλέον συζητά με τον Αλέξανδρο Γκουσιάρη το ενδεχόμενο να μετατρέψει την καλλιέργειά του από συμβατική σε βιολογική.
Είναι η αγαπημένη μου! Δεν είναι πολύ ξυνή ίσως γι’ αυτό μου αρέσει. Είναι πάρα πολύ εύκολο να την παντρέψετε με πολλά υλικά που σας αρέσουν αν και εμένα μου αρέσει έτσι σκέτη. Ίσως να την πασπάλιζα με λίγη άχνη και ξύσμα λεμονιού στο σερβίρισμα ή να πρόσθετα φρέσκα φρούτα εποχής.
Υλικά
125γρ. βούτυρο φρέσκο
125γρ. ζάχαρη άχνη
125γρ. αμύγδαλο αποφλοιωμένο
2 αυγά
50 γρ. αλεύρι
40γρ. χυμό από 1 λεμόνι
40γρ. χυμό από 1 lime
Ξύσμα από 1 λεμόνι και πό 1 lime
Εκτέλεση
Βάζουμε το αμύγδαλο στο μπλέντερ και το αλέθουμε μέχρι να γίνει σκόνη.
Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο, την άχνη και το αμύγδαλο μέχρι να φουσκώσουν και να γίνουν σαν λευκή κρέμα.
Ρίχνουμε ένα-ένα τα αυγά και το χυμό λεμονιού.
Κατεβάζουμε από το μίξερ και ρίχνουμε το αλεύρι μαζί με το ξύσμα λεμονιού, ανακατεύοντας με μια σπάτουλα.
Αφήνουμε το μίγμα στο ψυγείο για περίπου μια ώρα να ξεκουραστεί.
Για την κρέμα ζαχαροπλαστικής
175γρ. γάλα φρέσκο
75γρ. κρέμα γάλακτος
40γρ. ζάχαρη
1 αυγό
2κρόκοι
20γρ. κορν-φλάουρ
2 βανίλιες
Εκτέλεση
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το γάλα και την κρέμα γάλακτος σε μεσαία φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς.
Σε ένα μπόλ ανακατεύουμε τη ζάχαρη και το κορν-φλάουρ και τα αυγά(και το ολόκληρο και τους κρόκους).
Πριν πάρει βράση το γάλα, ρίχνουμε το 1/3 (από το γάλα)στο μίγμα των αυγών και ανακατεύουμε με ένα σύρμα για να έρθει σιγά-σιγά στην θερμοκρασία του ζεστού μίγματος χωρίς όμως να μας ψηθούν τα αυγά.
Έπειτα αδείαζουμε αυτό το μίγμα στην κατσαρόλα με το γάλα και ανακτεύουμε γρήγορα. Ίσως να χρειαστεί να χαμηλώσουμε την φωτιά αν νιώσουμε πως υπάρχει κύνδυνος να καεί το μίγμα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα με το σύρμα και μόλις αρχίζει να δένει η κρέμα και να κοχλάζει την κατεβάζουμε από την φωτιά, την αδειάζουμε σε ένα καθαρό σκεύος και την σκεπάζουμε με μεμβράνη έτσι ώστε να ακουμπάει η μεμβράνη πάνω στην κρέμα για να μην μας κάνει κρούστα.
Συναρμολόγηση
Ανακατεύουμε την κρέμα αμυγδάλου μαζί με την κρέμα ζαχαροπλαστικής.
Στρώνουμε το μίγμα σε ένα τσέρκι διαμέτρου 20-22 εκ. και απασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά.
Αυτό έχω ακούσει να λένε κατά καιρούς μαμάδες και γιαγιάδες σε παιδιά και εγγόνια..και κατά βάθος μέσα μου το πιστεύω (λίγο)!Όταν ήμουν στο σχολείο, μου άρεσε πιο πολύ το τοστ της κολλητής μου φίλης παρά αυτό που μου έκανε η μάμα μου, παρόλο που τα υλικά και το ψωμάκι ήταν ίδια. Έτσι και τώρα… τα κλεμμένα αμπελόφυλλα από τον διπλανό κήπο, κάνουν τους πιο νόστιμους ντολμάδες. Δοκιμάστε και εσείς να φτιάξετε..τώρα που ξέρετε ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας…
Υλικά για τη γέμιση (40 τμχ.)
1 μάτσο φρέσκο δυόσμο ψιλοκομμένο
1 μάτσο φρέσκο μαιντανό ψιλοκομμένο
1 μάστο φρέσκο μάραθο ψιλοκομμένο
1/2 μάτσο φρέσκο άνηθο ψιλοκομμένο
Ξύσμα από 1 λεμόνι
Χυμό από 1 λεμόνι
1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
200 γρ. ρύζι καρολίνα
4 κτ.σ. ελαιόλαδο
μπόλικο αλάτι
πιπέρι
50 τμχ. αμπελόφυλλα
Εκτέλεση
Τοποθετούμε όλα τα υλικά για την γέμιση σε ένα μπόλ και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι. Τα σωτάρουμε σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο, διότι έχουμε ήδη βάλει στη γέμιση, για 4-5 λεπτά, μέχρι να βγούν τα αρώματα από τα φρέσκα μυρωδικά μας. Βάζουμε στην άκρη τη γέμιση.
Aν τα αμπελόφυλλα μας είναι φρέσκα τότε απλά τα ζεματάμε για 20 δευτερόλεπτα περίπου, σε νερό που βράζει και αμέσως μετά τα τοποθετούμε σε σουρωτήρι για να στραγγίξουν τα υγρά τους. Αν είναι αγορασμένα σε βαζάκι τότε θα πρέπει να τα ζεματίσουμε περισσότερη ώρα για να μαλακώσουν κι άλλο. Τοποθετούμε στο πάτο της κατσαρόλας που θα χρησιμοποιήσουμε μερικά από τα αμπελόφυλλα μαζί με 1 κτ.σ. ελαιόλαδο και 2 κτ.σ. νερό για να μην μας κολλήσουν τα ντολμαδάκια.
‘Επειτα απλώνουμε στον πάγκο μας μερικά φύλλα και ξεκινάμε να βάζουμε λίγακι από την γέμιση στο κέντρο κάθε φύλλου. Kλείνουμε από τη βάση του φύλλου σπρώχνοντας τη γέμιση προς τα μέσα, ύστερα συνεχίζουμε κλείνοντας τα πλαινά μέρη του φύλλου και τυλίγουμε καλά ούτε πολύ σφιχτά αλλά και ούτε πολύ χαλαρά μέχρι να τελειώσει το φύλλο μας. Προσέχουμε ιδιαίτερα να μην φεύγει από τα πλάγια η γέμιση διότι είναι πολύ εύκολο να ανοίξει στο βράσιμο μετά.
Συνεχίζουμε να τυλίγουμε και τοποθετούμε το κάθε ντολμαδάκι στην κατσαρόλα σχηματίζοντας κάθε φορά κύκλο. Όταν τελειώσουμε βάζουμε ένα πιάτο πάνω από τα ντολμαδάκια, μέσα στη κατσαρόλα και προσθέτουμε νερό μέχρι να καλύψει και το πιάτο μας. Μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά και σερβίρουμε εννοείται με λεμόνι και γιαούρτι!